Over ons

Fijn dat u verder komt lezen en wilt weten wie wij zijn!


Ik ben Mirel van der Giessen. Ik ben afgestudeerd paraveterinair (dierenartsassistente), heb een aanvullende opleiding gedaan over (probleem) gedrag bij kleine huisdieren honden en katten en momenteel ben ik al enige tijd bezig om me te verdiepen in biologische en natuurlijke voeding. 


Ik heb 2 kinderen thuis en een bunch met katten. We hebben ook een slang genaamd 'Curry'. Die naam hebben mijn kinderen eraan gegeven. Ze zijn er eens samen mee op tv geweest in het eerste seizoen van het programma Dierengeluk.


Mijn kinderen zitten beiden op speciaal onderwijs. Ze volgen beiden redelijk intensieve zorg bij een zorginstelling vlakbij Amsterdam. Daar moeten we vaak heen. Dat is eigenlijk ook 1 van de redenen dat ik maar voor mijzelf ben begonnen. Ik ben als hun moeder ook hun mantelzorger. Om fulltime voor een werkgever te werken is niet echt te combineren. Helaas is het niet, want mijn eigen bedrijf hebben vind ik veel leuker en veel nuttiger! Zo kan ik mensen beter en gerichter helpen, dus wie vind dat nou erg?


Doordat ik zelf 2 hele bijzondere kindjes heb loop ook ik net als menig ander tegen de lamp en van het kastje naar de muur. Ook ik ervaar veel onbegrip, machteloosheid en gewoon een gemis in kansen. Deze kinderen worden vaak als stagiair geweigerd en waarom? Ja....je moet ze intensiever begeleiden. Daar hebben velen geen zin in of ze weten er niet mee om te springen. Dat is jammer, want het beperkt hun kansen echt enorm.


Naast het opstarten van mijn eigen bedrijf is het mijn grote wilskracht om het tot een succes te maken en een winkelpand te kunnen openen. Daarvoor moet ik eerst voldoende stabiele omzet genereren om alles wat erbij komt kijken ervan te kunnen betalen. Daar heb ik klanten voor nodig, maar als het me lukt......dan ga ik wel een samenwerking aan met Speciaal Onderwijs Almere als het aan mij ligt. Die kinderen zullen hier niet in de kou staan en ik zal alles doen wat in mijn vermogen ligt om ze een goede start te kunnen geven op hun toekomst. Mooi streven toch?


Wat meer over mij? Oooohhh zeg dat dan meteen!


Ik ben eigenlijk altijd met dieren groot gebracht. We hebben honden gehad, katten, vogels, vissen zelfs een eigen paard. Mijn ouders hebben me daar eigenlijk bijna alles in gegeven wat ze konden en daar ben ik ze echt heel dankbaar voor. Ze hebben me de mogelijkheid gegeven me op te leiden in wat ik wou. Ik mocht nooit een bijbaantje hebben. Ze gaven me liever extra geld zodat ik mijn tijd zou benutten om te leren als werken op die leeftijd. Ik was ook geen uitgaans type. Ik leefde tussen de dieren en dat vond ik vele malen leuker als in een duffe discotheek rond te hangen. Ik was als kind van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat op de manege te vinden en als ik onderweg naar huis een aangereden egel of vogel vond, dan nam ik die mee. 


Ik wist al vroeg wat ik wilde worden en heel lang heb ik het beroep van paraveterinair ook uitgeoefend. Mijn interesse naar natuurvoeding is eigenlijk uit mijn eigen allergie ontstaan. Ik heb een voedselallergie en het heeft echt jaren gekost voordat ik daar achter was. Op mijn 7de werd ik de dag voor kerst (mijn arme pa was daar niet blij mee met net alle boodschappen in huis. Die arme man is speciaal voor mij terug naar de supermarkt gegaan) vegetariër. Dit kwam eigenlijk door een programma op tv waar ze lieten zien hoe een paard naar de slacht ging. Ik als meisje die zowat op de manege woonde was compleet geshockeerd natuurlijk! Ik had altijd last van eczeem, uitslag en pukkels. Toen dachten ze dat ik gewoon vroeg in de pubertijd was. De techniek was allemaal nog niet zo ver. Toen ik bewust vegetariër werd loste heel veel problemen op, maar daar waren we ons eigenlijk nog niet van bewust. Pas toen ik zwanger werd van mijn eerste kind op 21 jarige leeftijd kwam de aap uit de mouw. Ik ben sindsdien met strikte leefregels en met behulp van een voedingsdeskundige mijn leefstijl gaan veranderen en toen ging het berg opwaarts met mij! Ik leerde waarom een puntpaprika van de ene supermarkt een reactie bij mij veroorzaakte en die van de andere niet! Dat heeft allemaal te maken met het land van herkomst en de bestrijdingsmiddelen die worden gebruikt.


Ik bedacht me dat dieren hier net als wij mensen natuurlijk ook mee te maken hebben. Om even een eerlijke insight te geven. Gedurende je opleiding als dierenarts of assistente leer je eigenlijk maar heel weinig over goede voeding. En de gastlessen die je erover krijgt worden veelal gegeven door een docent van buitenaf van een commercieel voedings merk. Dus.....hoe word je beïnvloed? En een praktijk heeft vaak een samenwerkingsverband met een bepaald commercieel merk en krijgen daar commissie over....dus ik wist niet beter of dat was goed. Dat waren de goden onder de goede voedingen voor mij. En als ik zo dacht.....dan vast ook heel veel andere beroeps mensen die gewoon misschien niet beter weten.


Ik was daar klaar mee en ik ben er in de loop der jaren achter gekomen dat het ook anders kan en anders werkt. Je hoeft een dier niet altijd vol te spuiten met cortisonen om hem van de jeuk af te helpen. Ik kan me nog zo goed herinneren dat ik dit zo vaak heb gedaan. Je zet een dier op een hypo allergeen dieet, geeft iets tegen de jeuk en dat moet helpen! Ja......het vermindert soms ja, maar als je de werkelijke oorzaak niet vind kost het mensen heel veel onnodig geld om maar te zwijgen over dat arme dier. Soms is de oorzaak vinden en oplossen gewoon het beste en ik ben een fanatiekeling om dat uit te zoeken met gefrustreerde eigenaren. Ik probeer dit ook echt altijd in samenspraak en een goede samenwerking met de desbetreffende behandelend dierenarts. Ze staan er niet allemaal voor open helaas, maar sommigen gelukkig wel. Ik beschik nu over een handje vol hele fijne fabrikanten/leveranciers van natuurvoeding waar ik het merk van mag verkopen wat ik een hele eer vind. Zij beschikken eveneens aan een berg aan kennis en zo maak ik de mogelijkheden voor een eigenaar groter om iets in goede banen te leiden. Als een dierenarts dan ook mee wil werken hebben we echt een ultiem kwartet samenwerkingsverband tussen:

dierenarts, diereneigenaar, Pets 4 Fun en de fabrikant


Dus daar komt mijn interesse voor natuurlijke producten vandaan. En ik blijf me bijscholen en specialiseren waar ik kan, want een verouderde of achterhaalde techniek wordt altijd bijgeschaafd en ik wil niet in een achterhaald advies blijven hangen. Daar hebben mensen niks aan. Ze moeten op me kunnen vertrouwen en daar zet ik me voor in.


Ik merk dat het als startend ondernemen best lastig is. De concurrentie is moordend, maar ik vecht het toch aan. Mijn inkoopsprijs ligt soms op bepaalde producten/merken hoger als een verkoopsprijs ergens anders en daar baal ik van. Ik kan er voor nu alleen weinig aan doen. Het enige wat ik wel echt uit de grond van mijn hart hoop is dat U zich realiseert....dat ik goede dingen en diensten lever die misschien waardevoller zijn als een paar centen verschil. En dat ik een gun factor zou mogen verdienen, want elke cent hier gaat niet op aan het spekken van mijn bankrekening. Ik investeer in mijn klanten en ik ga echt keihard werken om mijn webshop naar een winkelpand te kunnen krijgen. Dat hoop ik echt dat dit me lukt, want.....ik wil die kinderen in de zorg een kans bieden! Helpt u mij daarin mee?


Hier op de foto in een gastles met mijn Zoon Christiaan en onze kat Wookie op mijn zoon zijn school.


Ik geef zo incidenteel lezingen en gastlessen over kleine huisdieren. Hierbij kan ik katten meenemen of thuis laten. Dat vind ik erg leuk om te doen en het word altijd van harte ontvangen. Ik sta altijd open om een klant van advies te dienen en het is verder aan hun wat ze ermee doen. Ik ben geen pusher, maar wel iemand waar je ALTIJD op kunt rekenen en ALTIJD op terug kunt vallen als het nodig is. En in de kou staan zult u hier nooit!



Graag tot ziens!